Na 15 jaar was de Nespresso machine aan vervanging toe

Fotoboek oktober 2026.

En buiten de bouwwerkzaamheden om gebeurde er meer in oktober. Niet heel veel meer want alles stond in het teken van de bouw.

Het is begin oktober en de tempratuur is nog prima. Je ziet dat sommige planten al weer beginnen uit te lopen. Ook heeft een van onze wilde Yucca's weer een prachtige bloem.
Na lang wikken en wegen heb ik toch maar besloten om een nieuw Nespresso apparaat te kopen. Onze oude was ruim 15 jaar oud, nog een Kerstcadeau van Daihatsu, en lekte onder de waterbak. Ik het geprobeerd om het met een nieuw rubbertje op te lossen maar dat was niet voldoende. Na veel zoekwerk op Internet zou je het mogelijk alleen kunnen oplossen door een compleet filterhuisje te vervangen. Het leek nog verkrijgbaar op een wat twijfelachtige website. Uiteindelijk vond ik dat risico te groot dus besloten een nieuwe te kopen.
Omdat de MoccaMaster groen is wilde we er ook een groene Nespresso bij hebben. Eerst alle winkels ik Cahors afgelopen, geen groene te krijgen. Toe maar op Amazon besteld. Ik ben er heel blij mee.

Onze poezen vinden de bouwwerkzaamheden maar heel eng en zijn noodgedwongen meer binnen dan normaal. Als de mannen lunchen rennen ze naar buiten om weer naar binnen te vluchten als de machines weer zijn gestart. Doordat ze toch wat uit hun doen zijn constateren we wel wat rebels gedrag. Uitdagend op schoot liggen, op boeken zitten met een blik van wie doet mij wat of het kraken van Smokey's mand. En Smokey gaat er maar naast liggen in de hoop dat ze snel vertrekt.

Op een dag wandel ik met Smokey door Frayssinet-le-Gélat, een leuk dorpje in de omgeving, waar ik bij de bakker brood ga kopen. We kennen het dorpje omdat Paul en Noeline daar een huis hebben gehad. Ik parkeer de auto achter de basisschool en loop via een smal paadje over een bruggetje richting de bakken. Onder het bruggetje loopt een klein stroompje en ik hoor iets in het water, maar zie niets
Ik loop door naar de bakker, koop een paar broden en leg deze in de auto. Daarna gaan Smokey en ik het dorpje verder verkennen. We lopen alle straatjes door en krijgen zo een goede indruk van het dorpje. Onder een van de huizen zie ik wat autoresten staan die mijn aandacht trekken. De ene is overduidelijk een Citroën 2CV (Deux Chevaux of in Nederland ook wel bekend onder de naam Lelijke Eend). De andere auto kan ik nog niet thuisbrengen, als je het weet hoor ik het graag.
Als we terug zijn bij de auto doe ik Smokey er vast is en loop heel voorzichtig terug naar het bruggetje om te kijken wat dat geluid was geweest. Tot mijn grote verbazing zie ik een grote beverrat langs de waterkant voor zijn hol zitten. Als ik het een tijdje aan het observeren ben komt er ook nog familie aanzwemmen. Beverratten zijn een groot probleem omdat ze de oevers kapot maken door er lange gangen te graven. Deze waren van het formaat grote kat. Heel indrukwekkend.

We doen wat klusjes in en om het huis, Een collecters item van UNC Amesterdam ophangen en de druivenstokken aan de voorkant van ons huis snoeien. We brengen nog een bezoekje aan iemand die ik via Leboncoin had leren kennen en die planten aanbiedt. Hij woont in Dégagnac, een dorpje in de buurt. We besluiten er even langs te gaan nu er nog geen bouwvakkers zijn.
Het adres blijkt een woonhuis te zijn waar de deur openstaat. Als ik klop komt er een wat oudere man aanlopen en ik stel ons voor. We zijn op het goede adres en de man geeft aan dat we een klein stukje moeten lopen. We lopen ongeveer 300 meter het dorp uit en komen bij zijn tuin aan. Trots vertelt hij wat er allemaal staat. Als we heel eerlijk zijn en we hadden er langsgelopen zonder dat we wisten dat die meneer er veel energie in steekt hadden we het als een verwaarloosd stuk grond omschreven.
Dégagnac heeft ook een station dat redelijk uniek is voor een klein dorpje. We zijn benieuwd en rijden er langs, moesten wel goed zoeken, want hij was redelijk verscholen. Na even te hebben rondgekeken rijden we naar huis.

Nu het terras en zwembad bijna klaar zijn denken we vast over wat aankleding. In Esperé is er een nieuwe winkel die lokale producten verkoopt. Verf vanag het land zullen we maar zeggen. We kopen er brood, groente en fruit en rijden daarna naar de (tuin)beelden leverancier. Er zijn er twee, de grootste zit langs de hoofdweg (relatief duur) en andere in een buitenwijkje van het dorp.
We beginnen langs de hoofdweg en lopen over het terrein, ze hebben een groot assortiment echter er zit niet iets bij waar we direct enthousiast over zijn. Dan naar die andere. Ofschoon het assortiment veel kleiner is valt ons oog direct op een liggende leeuw. Die zou super leuk bij het zwembad staan. Ook zien we mooie plantenbakken van ongeveer 1 meter die heel mooi op het terras zouden kunnen staan.
We nemen de ideeën mee naar huis. De leeuw willen we zeker, weegt 320 kg. De plantenbakken zouden er 3 moeten worden, ze hebben er nog maar twee. Ik zal ze laten bestellen want ik wil ze uit dezelfde serie hebben.

Na de lunch loop ik altijd met Smokey een stuk in de omgeving. Omdat het nu niet meer zo heet is lopen we vaak ook langer en het liefst waar we nog niet geweest zijn. Smokey is gek op nieuwe luchtjes. Ook ik ben blij als ik een nog niet eerder ontdekt half ingestort schuilhutje vindt. Hoe is het toch mogelijk dat ik na ruim 1,5 jaar dat ik in de omgeving rondloop nog steeds nieuwe dingen ontdek.