Dit zijn de hoogtepunten van week 1, de laatste week van 2025 en gelijk de eerste week van 2026.
Dit is de laatste weekblog van het eerste jaar. We hebben het eerste jaar erop zitten en het is ons ontzettend goed bevallen. We gaan nu weer verder in het fotoboek.
Op 29 december rijdt ik weer terug naar huis. Ook deze keer kies ik ervoor om het in twee dagen te doen. Het ideale scenario is de eerste dag tussen de 600-700 km te rijden. Dit keer kies ik een Campanile hotel in Vierzon. De kamers zijn simpel maar prima en huisdieren toegestaan. Het diner is, met uitzondering van de Campanile in Arras, opwarm maaltijden. Niet heel slecht, maar ook zeker niet goed.
Omdat Parijs altijd druk is kies ik er dit keer voor om de westelijke rondweg te nemen, via Saint-Denis, Nanterre, Versaille. Ongeveer 30 km langer, maar over het algemeen filevrij. Het enige waar je wel rekening mee moet houden is dat er een landtunnel van 10 km op deze route ligt. De maximale hoogte is 200 cm, de bus is 197 cm. Het kan dus net. Toch heb je al rijdend door de tunnel steeds het idee dat je moet bukken.
30 december in de loop van de middag weer thuis, heel fijn om weer thuis te zijn. De bus laden we de volgende dag uit, met uitzondering van de hagelslag natuurlijk. Daar is met smart op gewacht. De schildersezel wordt voor de foto even voor de kerstboom gezet en krijgt daarna een tijdelijke plek in de gang. Ik moet even de rust vinden om te beginnen met mijn eerste kustwerken. De dames poezen weten altijd wel weer een mooie pose aan te nemen voor een mooie foto.
De winter is nu dan ook echt begonnen hier. in de nacht koelt het af tot -10° C. Omdat er een hoge luchtvochtigheid is vriest het aan op de bomen en op het het. Dat levert prachtige plaatjes op.
Omdat het droog is kan ik even verder met het uitgraven van de wortels van twee bomen die op de hoek bij de toekomstige garage staan. Ik had de bomen al tot 1 meter boven de grond afgezaagd, maar de wortels zitten behoorlijk vast. Met de graafmachine graaf ik hem uit, een groot gat blijft achter. In de nacht die dan volgt vriest het weer 10° C en is het dichtgooien van het gat niet mogelijk. De grond is bevroren. Als de vorst uit de grond is ga ik wel verder.
De jaarwisseling verloopt zonder problemen. Geen vuurwerk of relletjes. We liggen om 10 uur op bed!
De volgende ochtend is het 2026. Gelukkig nieuw jaar allemaal!!
Tijd voor wat "quality time" voor Smokey. Het is droog en koud, maar de zon schijnt. We trekken erop uit in de omgeving. Zwervend door de natuur vinden we een kadaver van een hert. Zoiets zijn we nog nooit tegengekomen. Ik maak wat foto's en Smokey vindt het ook interessant. Na hem vanuit alle kanten te hebben geobserveerd vervolgen we onze weg. Zo is de natuur.
